Μια Φλόγα είναι η ψυχή του ανθρώπου· ένα πύρινο πουλί, πηδάει από κλαρί σε κλαρί, από κεφάλι σε κεφάλι, και φωνάζει: "Δεν μπορώ να σταθώ, δεν μπορώ να καώ, κανένας δεν μπορεί να με σβήσει!" Δέντρο φωτιά γίνεται ολομεμιάς το Σύμπαντο. Ανάμεσα από τους καπνούς κι από τις φλόγες, αναπαμένος στην κορυφή της πυρκαγιάς, κρατώ αμόλευτο, δροσερό, γαλήνιο, τον καρπό της φωτιάς, το Φως...

~ΑΣΚΗΤΙΚΗ Ν.Καζαντζάκης~

Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Θάλασσα πλατιά

θάλασσα πλατιά-sea-ποίημα

Θάλασσα πλατιά, άδειο ουρανό δεν χρειάζομαι,
Ούτε θέλω να υψώσω ένα τεράστιο χαρταετό,
Στον ουρανό να παίζει με τον άνεμο.
Θέλω μόνο ένα λεπτό
Θέλω μόνο μια ακτίνα
Θέλω μόνο μια ρωγμή
Σαν ένα μικρό παιδί που μπουσουλά
Μπροστά από το παράθυρο ενός σκοτεινού δωματίου
Κοιτάζοντας προς τον ουρανό για μια ρωγμή
Για μια ακτίνα,
Για ένα λεπτό.

Από τη συλλογή «Άγρια τίγρη»" 

Δεν υπάρχουν σχόλια: