Μια Φλόγα είναι η ψυχή του ανθρώπου· ένα πύρινο πουλί, πηδάει από κλαρί σε κλαρί, από κεφάλι σε κεφάλι, και φωνάζει: "Δεν μπορώ να σταθώ, δεν μπορώ να καώ, κανένας δεν μπορεί να με σβήσει!" Δέντρο φωτιά γίνεται ολομεμιάς το Σύμπαντο. Ανάμεσα από τους καπνούς κι από τις φλόγες, αναπαμένος στην κορυφή της πυρκαγιάς, κρατώ αμόλευτο, δροσερό, γαλήνιο, τον καρπό της φωτιάς, το Φως...

~ΑΣΚΗΤΙΚΗ Ν.Καζαντζάκης~

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

Για το παιδί - Γιάννης Ρίτσος

paidia poihmata-Γιάννης Ρίτσος-παιδιά-παιδί-ποιήματα-giannis ritsos

Τα παιδιά θέλουν παπούτσια

τα παιδιά θέλουν ψωμί

θέλουνε και φάρμακα

δούλεψε και συ.


paidia poihmata-Γιάννης Ρίτσος-παιδιά-παιδί-ποιήματα-giannis ritsos

Γέλα κλαίγε κι όλο λέγε

το παιδί: ζωή.

Τίποτ’ άλλο, Ζωή.

Ζύμωνε στη σκάφη

πρώτο σου ζυμάρι, πρώτο σου ψωμί

ένα καλυβάκι μια μικρούλα αυλή

για το παιδί.


paidia poihmata-Γιάννης Ρίτσος-παιδιά-παιδί-ποιήματα-giannis ritsos

Ζύμωνε το χώμα

με το δάκρυ δάκρυ

φτιάξε ένα χωμάτινο πουλί

να πετάει τη νύχτα

και να κελαηδεί

για το παιδί.


paidia poihmata-Γιάννης Ρίτσος-παιδιά-παιδί-ποιήματα-giannis ritsos

Τούτη είναι η ζωή μας

τούτο το μεγάλο, τίποτ’ άλλο

γέλα κλάψε, πες ό,τι θες

Το παιδί ζωή: ζωή

τίποτ’ άλλο!


paidia poihmata-Γιάννης Ρίτσος-παιδιά-παιδί-ποιήματα-giannis ritsos

paidia poihmata-Γιάννης Ρίτσος-παιδιά-παιδί-ποιήματα-giannis ritsos

[πηγή: Γιάννης Ρίτσος, Ποιήματα 1930-1960, Κέδρος, Αθήνα 2002 (20ή έκδ.), σ. 394-395]

Δεν υπάρχουν σχόλια: