Μια Φλόγα είναι η ψυχή του ανθρώπου· ένα πύρινο πουλί, πηδάει από κλαρί σε κλαρί, από κεφάλι σε κεφάλι, και φωνάζει: "Δεν μπορώ να σταθώ, δεν μπορώ να καώ, κανένας δεν μπορεί να με σβήσει!" Δέντρο φωτιά γίνεται ολομεμιάς το Σύμπαντο. Ανάμεσα από τους καπνούς κι από τις φλόγες, αναπαμένος στην κορυφή της πυρκαγιάς, κρατώ αμόλευτο, δροσερό, γαλήνιο, τον καρπό της φωτιάς, το Φως...

~ΑΣΚΗΤΙΚΗ Ν.Καζαντζάκης~

Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

Όνειρο...



Σαν άσπρο σύννεφο
η σκιά σου σκεπάζει τον ύπνο
που σ᾿ ένα δυσεύρετο παράδεισο κοιμάμαι·
ακούω πως τραγουδάς κάτω απ᾿ τον ήλιο,
μα μες στη φωνή σου λιγώνω
και δε βλέπω τον ουρανό...


Γιώργος Σαραντάρης (Κωνσταντινούπολη 1908 - Αθήνα 1941)
ποιητής, φιλόσοφος και δοκιμιογράφος

Δεν υπάρχουν σχόλια: