Μια Φλόγα είναι η ψυχή του ανθρώπου· ένα πύρινο πουλί, πηδάει από κλαρί σε κλαρί, από κεφάλι σε κεφάλι, και φωνάζει: "Δεν μπορώ να σταθώ, δεν μπορώ να καώ, κανένας δεν μπορεί να με σβήσει!" Δέντρο φωτιά γίνεται ολομεμιάς το Σύμπαντο. Ανάμεσα από τους καπνούς κι από τις φλόγες, αναπαμένος στην κορυφή της πυρκαγιάς, κρατώ αμόλευτο, δροσερό, γαλήνιο, τον καρπό της φωτιάς, το Φως...

~ΑΣΚΗΤΙΚΗ Ν.Καζαντζάκης~

Κυριακή, 30 Ιουνίου 2013

Και τα δειλινά μια φωνή μου ψιθυρίζει μυστικά...

Έφυγες και πήγες μακριά,
σύννεφα σκεπάσαν την καρδιά,
σβήσαν απ' τα χείλη τα τραγούδια,
γύρω μαραθήκαν τα λουλούδια.
Και τα δειλινά
μια φωνή μου ψιθυρίζει
μυστικά
δεν θα γυρίσεις πια.
Στους μεγάλους δρόμους περπατώ,
με το βλέμμα μου σ' αναζητώ,
λες κι αντιλαλούν τα βήματά σου
και ο πόνος με τραβάει κοντά σου.
Και τα δειλινά
μια φωνή μου ψιθυρίζει
μυστικά
δεν θα γυρίσεις πια.
Head Like an Orange
Στα κλαδιά σωπαίνουν τα πουλιά,
έρημη η παλιά μας η φωλιά,
φύτρωσε στην πόρτα μας χορτάρι,
απ' τα χέρια μου σ' έχουνε πάρει.
Μα τα δειλινά
μια φωνή μου ψιθυρίζει
μυστικά
δεν θα γυρίσεις πια.

Σύνθεση: Γιώργος Ζαμπέτας
Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης
Πρώτη εκτέλεση: Βίκυ Μοσχολιού

1 σχόλιο:

Neli είπε...

Πανεμορφη δουλεια και με μεράκι όπως πάντα ...πολλά φιλιά.