Μια Φλόγα είναι η ψυχή του ανθρώπου· ένα πύρινο πουλί, πηδάει από κλαρί σε κλαρί, από κεφάλι σε κεφάλι, και φωνάζει: "Δεν μπορώ να σταθώ, δεν μπορώ να καώ, κανένας δεν μπορεί να με σβήσει!" Δέντρο φωτιά γίνεται ολομεμιάς το Σύμπαντο. Ανάμεσα από τους καπνούς κι από τις φλόγες, αναπαμένος στην κορυφή της πυρκαγιάς, κρατώ αμόλευτο, δροσερό, γαλήνιο, τον καρπό της φωτιάς, το Φως...

~ΑΣΚΗΤΙΚΗ Ν.Καζαντζάκης~

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

Έτσι σ’ αγάπησα...

Έτσι σ’ αγάπησα
σαν όνειρο γλυκό που δεν τελειώνει
κι όταν στα χέρια μου σφιχτά σε κράτησα
είδα καινούργια εποχή να ξημερώνει
έτσι σ’ αγάπησα έτσι σ’ αγάπησα
Έτσι σ’ αγάπησα κι όμως με πρόδωσες
και ζω συνέχεια με μια απορία
αν ήσουν όνειρο μέσα στα όνειρα
κι ένα ταξίδι μου στη φαντασία

Έτσι σ’ αγάπησα
σαν να `σουνα πουλάκι μες στο χιόνι
με το φιλί μου το γλυκό σ’ ανάστησα
είδα τον κόσμο ξαφνικά να μεγαλώνει
έτσι σ’ αγάπησα έτσι σ’ αγάπησα

Έτσι σ’ αγάπησα κι όμως με πρόδωσες
και ζω συνέχεια με μια απορία
αν ήσουν όνειρο μέσα στα όνειρα
κι ένα ταξίδι μου στη φαντασία

Στίχοι: Λευτέρης Χαψιάδης
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος
Ερμηνεία: Διονύσης Θεοδόσης

Δεν υπάρχουν σχόλια: